• Wendy Luyks

Het ontstaan van Vlamdragers

Bijgewerkt: 3 dagen geleden


Met ‘Vlamdragers’ heb ik een platform gemaakt om verhalen van mensen te delen. Schrijven is mijn manier om het leven te vatten. Ik zeg dikwijls al lachend ‘ik weet pas wat ik denk als ik het op papier zet’, maar zo is het ook echt voor mij. Zo kwam ik er de voorbije maanden achter dat ik, al schrijvend, een verschil wil maken. Hoe kan iemand de wereld wat mooier maken? Ik hoop dit met de verhalen van mijn Vlamdragers te doen. Het uitwisselen van verhalen is een heel krachtige manier om ons met anderen te verbinden. Door je pijn, verdriet, frustratie maar ook blijheid en optimisme te delen, creëer je een band. Ik wil daarom graag starten met het delen van mijn verhaal.


Als kind droomde ik ervan om, later als ik groot was, schrijfster te worden. Ik maakte in de lagere school samen met een vriendin een knuffelkrant vol met positieve verhaaltjes die we dan uitdeelden aan onze klasgenootjes. Het zat er dus al heel vroeg in : ). Ik ben journaliste geworden uit idealisme: ik geloofde dat een verslaggever maatschappelijke problemen kan aankaarten en zo de wereld een beetje kan veranderen.


De realiteit was anders. Elke dag heel droog neerpennen welke hartverscheurende dingen er nu weer gebeurd waren, daar werd ik niet bepaald vrolijk van. Dus sloeg ik een andere weg in en gaandeweg raakten mijn idealen begraven onder de torenhoge eisen die ik mezelf oplegde. Ik ging terug studeren, vond een job bij een advocatenkantoor en ik schreef als freelancer voor een plaatselijk krantje. Ik wilde alleen maar vooruit en ik dacht dat ik alles perfect onder controle had.


Tot een mailtje in de zomer van 2017 mijn leven drastisch overhoop gooide. Mijn biologische vader, die ik nooit gekend heb, stuurde heel sec het bericht dat hij drager is van een genmutatie dat borst- en eierstokkanker veroorzaakt. Dat het misschien wel nuttig zou zijn als ik me ook zou laten testen. Ik testte positief. Ik besliste redelijk snel om preventieve operaties te ondergaan, maar met een toenmalig gewicht van 130 kg was dat gewoonweg geen optie. Te risicovol.


Ik stapte in het traject van driemaandelijkse controles, in afwachting van mijn streefgewicht. Vorige zomer was het dan eindelijk zover. Een preventieve dubbele mastectomie met reconstructie, dat zou ik wel even doen. Het risico op borstkanker verlaagde ik zo van 80 naar 2 procent. Ik krijg hierdoor geen borstkanker meer (hopelijk dan toch), dus hoe belangrijk zijn een paar borsten dan nog? Ik kon hier rationeel over praten, omdat ik de empathie uit mijn verhaal haalde. Maar eerlijk: ik ben er niet ongeschonden uitgekomen.


Ik heb complicaties gehad. De eerste operatie duurde 19 uur en overleefde ik bijna niet. Iets van slagaders die niet wilden hechten. In de weken erna volgden nog twee operaties, omdat de gereconstrueerde huid aan het afsterven was. Toen ik goed en wel bekomen was van alles, wilde ik maar één ding: alles vergeten! Want echt gaan stilstaan bij het idee dat het wel eens voorbij had kunnen zijn, daar gingen we niet aan mee doen. Ik ben uiteraard met mijn kop tegen de muur gelopen, en niet zo zachtjes ook : ).


Het laatste half jaar heb ik wat tijd voor bezinning genomen en heb ik mijn leven onder de loep genomen. Waar word ik blij van? Wat betekent gelukkig zijn voor mij? Geluk is een abstract begrip en ik ben oprecht benieuwd naar de invulling die de Vlamdragers hieraan geven.


Voor mij persoonlijk is het geheim van geluk de menselijke band. Connectie. Je kwetsbaar durven opstellen, authentiek zijn. Ik vind dat niet zo eenvoudig in een wereld die soms zo hard is. Ik voel me gezegend met mijn prachtige man en kinderen, familie en de fantastische vrienden die dicht bij mij staan. Stuk voor stuk zijn zij mijn persoonlijke vlamdragers, want ze maken mijn wereld zoveel mooier.


Een goed leven heeft voor mij te maken met betekenisvol zijn voor de ander. En daar gaat het eigenlijk allemaal om. Iedereen kan op zijn of haar manier een daad van betekenis stellen. Iedereen kan met kleine dingen een groot verschil maken voor iemand anders en dat wilde ik in de kijker zetten. Ik wilde zo een beetje geluk rondstrooien. Toen ik mijn idee aan mijn nicht Melissa vertelde, sprong zij direct mee op de kar. En gelukkig maar! Ik heb al de creatieve, impulsieve ideeën, die zij in een realistisch plan giet.


Zo werd dus ‘Vlamdragers’ geboren. Vlamdragers zijn dromenjagers, die hun stukje van de wereld wat mooier maken. Vlamdragers zijn ook spokenjagers, die hun angsten in de ogen durven kijken en niet terugdeinzen voor wat ze zien. Vlamdragers zijn mensen die grenzen verleggen en die de vlam van geluk, hoop en moed overbrengen op anderen.


Ik ben heel dankbaar dat zoveel mensen hun verhaal willen delen. Vandaag is dus een mooie dag! Maar effectief ‘Vlamdragers’ lanceren, doe ik met een heel klein hartje. Ik vind het ongelooflijk spannend en eng om mijn ‘vlamkindje’ te tonen aan de buitenwereld.


Op regelmatige tijdstippen zal op deze website een verhaal geplaatst worden van mensen die een positieve bijdrage willen leveren om mensen te verbinden en die hun klein of groot geluk met de wereld willen delen.


Daarnaast hoop ik met de andere posts ook een verschil te maken: ik wil vonkjes zien! Vonkjes die terug een grote vlam worden!


Heb jij zelf ook een inspirerend verhaal of ken jij een Vlamdrager? Neem dan gerust contact op met mij via de contactpagina op deze website en wie weet maak ik er een vlammend verhaal van.


Je kan ook jouw eigen Vlammer nomineren: iemand die het volgens jou verdient om even in de spotlight te staan. Nomineer hem of haar en we geven deze Vlammer een plekje in onze Vlammersgalerij!



Laten we samen ons stukje van de wereld nog een beetje mooier maken!



390 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven
@2020 Vlamdragers. Alle rechten voorbehouden. Tekeningen met 
gemaakt door Sue Verhoeven      Contact: vlamdragers@gmail.com
  • Facebook
  • Instagram